هوا بارانی است و فصل پاییز

هوا بارانی است و فصل پاییز / گلوی آسمان از بغض لبریز

هوای مدرسه بوی الفبا / صدای زنگ اول محکم و تیز

هوا پاییزی و بارانی‌ام من / درون خشم خود زندانی ام من

چه فردای خوشی را خواب دیدیم / تمام نقشه‌ها بر آب دیدیم

چه دورانی چه رویای عبوری / چه جَستن‌ها به دنبال ظهوری

من و تو نسل بی‌پرواز بودیم / اسیر پنجه‌های باز بودیم

تو جام شوکران را سر کشیدی / به ناگه از کنارم پر کشیدی

بگو آنجا که رفتی شاد هستی؟ / در آن سوی حیاط آزاد هستی؟

هوای نوجوانی خاطرت هست؟ / هنوزم عشق میهن در سرت هست؟

بگو آنجا که رفتی هرزه ای نیست؟ / تبر تقدیر سرو و سبزه ای نیست؟

کسی دزد شعورت نیست آنجا؟ / تجاوز به غرورت نیست آنجا؟

خبر از گورهای بی نشان هست؟ / صدای ضجه های مادران هست؟

بخوا ن همدرد من هم نسل و همراه / بخوان شعر مرا با حسرت و آه

دوباره اول مهر است و پاییز / گلوی آسمان از بغض لبریز
******************
در جایی خواندم سخت ترین کار عالم ، محکوم کردن یک احمق است .... پس همون بهتر تا شرف و انسانیت و شعور و شخصیتت رو یک جا به باد نداده راهتو کج کنی و سعی کنی از هوای مسموم اطرافش هم استنشاق نکنی حتی ....



برچسب‌ها:

+ نوشته شده در  سه‌شنبه ۱۳٩٠/٦/٢٩ساعت ۱٢:٤٢ ‎ب.ظ  توسط ماهـنوش  نظرات ()


سوره یونس آیه (5) :

اوست که آفتاب را درخشان و ماه را تابان فرمود وسیر ماه را در منازل معین کرد تا بدین وسیله شماره سنوات وحساب ایام را بدانید. اینها را خدا جز به حق و مصلحت نظام خلق نیافریده و خدا ایات خود را برای اهل علم و معرفت مفصل بیان خواهد فرمود.

سوره یونس آیه (12) :

وهرگاه ادمی به رنج و زیان درافتد همان لحظه به هر حالت باشد از نشسته و خفته و ایستاده فورا ما را به دعا میخواند .آنگاه که رنج و زیانش برطرف شود باز به حال غفلت و غرور  چنان بازمیگردد که گوئی هیچ ما را برای دفع ضرر و رنج خود نخوانده ،  که اعمال زشت تبهکاران را در نظرشان زیبا نموده است .

سوره یونس آیه (22) :

اوست آنکه شما را در بر و بحر سیر می دهد تا انگاه که در کشتی نشینید و باد ملایمی کشتی را بحرکت آرد  و شما شادمان و خوشوقت باشید که نا گاه باد تندی بوزد و کشتی از هر جانب به امواج خطر افتد و خود را در ورطه هلاکت ببینید و ان زمان خدا را با اخلاص و دین فطرت بخوانید که بار الها اگر ما را از این خطر نجات بخشی دیگر همیشه شکر و سپاس تو خواهیم کرد.

سوره یونس آیه (23) :

پس از انکه ما نجاتشان دادیم باز در زمین به ناحق ستمگری آغاز کنند. ای مردم شما هر ظلم وستم کنیدمنحصرا به نفس خویش کنید در پی متاع فانی دنیا ، انگاه در آخرت به سوی ما باز گردید شما را به آنچه کرده اید آگاه سازیم .

 ....................................................

پ.ن: این پرشین بلگ شدیدا رو مخه! اون از وضعیت لینکدونیش.. از صبحم که هر چی یوزر و پس میدادم راه نمیداد کلی ترسیدم نکنه وبلاگ بترکه نگران ..  اینم شد پشتیبانی!! زبان.. کارم دوباره زیاد شده اما میام . تابعد [گل][گل][گل]


برچسب‌ها: چراغ راه

+ نوشته شده در  دوشنبه ۱۳٩٠/٦/٢۱ساعت ۱٢:٥۳ ‎ب.ظ  توسط ماهـنوش  نظرات ()